Nieuw schooljaar

Deze week is het hier alweer zo ver: het nieuwe schooljaar gaat van start! Hoewel ons meisje lekker nog een jaartje bij de kleuters vertoeft en het einde van de zomervakantie an sich ook iets heel normaals is, hakt ‘ie er toch wel een beetje in hoor. Het is weer zo’n mijlpaal die ik met een ‘Jéééé’ en een ‘Néééé’ tegelijk heb mogen begroeten. Weg zomer, weg onvoltooide vakantieplannen, weg rustige ochtendjes en welkom RITME. We mogen weer netjes in de maat komen lopen, jippie.

Ja, ja, dat nieuwe schooljaar, dat leek me aan de ene kant wel wat. De dame gaat weer nieuwe dingen leren, leuke activiteiten ondernemen en feestjes vieren waarvan ik zelf de organisator niet hoef te zijn, ik bedoel maar:  helemaal top, wel de lusten, niet de lasten. Iedere dag om half 9 zit ze weer netjes in de schoolbanken, zelfs op de vrije dag van mama! Ook dat bedoel ik maar: een beetje tijd voor jezelf is natuurlijk helemaal niet mis na al die chaotische vakantieweken. Opeens hebben wij mama’s weer zeeën van tijd over, eindelijk kunnen we weer op het dooie gemakkie wat dingen voor onszelf gaan doen. Achterstallige was wegdraaien bijvoorbeeld, of achterstallige kledingkasten uitruimen, of achterstallige klusjes waar niemand zin in had tijdens de vakantie. Zo ben ik deze eerste schoolweek dus helemaal niet aan het ‘qualitytimen’, nee hoor, ik ben gewoon het achterstallige werk van de afgelopen 6 weken aan het inhalen. Niet bepaald qualitytime, maar wel ideaal zo zonder kleuter, laten we positief zijn, dat wel.

Een beetje ritme

Ik moet toegeven dat we allemaal wel enigszins gebaat zijn bij een beetje ritme: vaste schooltijden, duidelijke afspraken en gezellige eetmomenten. De controlfreak in mij doet het daar best goed op. Toch kon ik ook erg makkelijk wennen aan de ongehaaste ochtendspits, koffie drinken in bed, eten wanneer je trek krijgt en eten waarin je trek krijgt, een beetje rommelen als je daar zin in hebt en een beetje niet-rommelen als je daar dus juist geen zin in hebt. Ja… Die vierende touwtjes zijn op zich ook wel een verademing te noemen.

Maar helaas, ik heb de volgeplande agenda er voor de duidelijkheid maar even bij gepakt. Jongens, meisjes, vaders, maar vooral moeders: het aftellen is nog lang niet begonnen hoor. De eerst volgende vakantie laat nog 8 (!!!) weken op zich wachten.

8 weken, ritme en regelmaat. En eer dat we daaraan gewend zijn, is ‘ie weg die mooie zomer, is het herfst… Als je me zoekt, ik zit huilend in een hoekje!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s